Het noorderlicht

Poollicht dat op het noordelijk halfrond wordt waargenomen wordt ook wel noorderlicht (aurora borealis) genoemd. Op het zuidelijk halfrond wordt het om die reden zuiderlicht (aurora australis) genoemd.

Oorzaak van het poollicht

De directe oorzaak van poollicht is het binnendringen van geladen deeltjes, afkomstig van de zon, in onze atmosfeer. Deze geladen deeltjes zijn voornamelijk elektronen en protonen en bevatten heel veel energie. Bij het binnendringen in de atmosfeer van de aarde botsen deze elektronen en protonen op zuurstof- en stikstofatomen en brengen zo hun energie over. Die energie komt uiteindelijk vrij en wordt op grote hoogte uitgestraald als poollicht.

Uitbarstingen op de zon

De geladen deeltjes die van de zon afkomstig zijn worden tijdens grote uitbarstingen en in grote hoeveelheden in de ruimte geslingerd. Als deze geladen deeltjes de aarde naderen worden ze door het aardmagnetisch veld rond de aarde afgebogen zodat ze juist bij de polen de atmosfeer binnendringen.

Zonnevlekken

Rond 1840 werd ontdekt dat het aantal zonnevlekken op de zon in relatie staat met een toename van activiteit van de zon. Een actieve zon heeft meer uitbarstingen en slingert meer elektronen en protonen richting aarde. De toename zonnevlekken op de zon kent een cyclus van 10 tot 11 jaar.

2010 – 2012

De laatste actieve periode van de zon was in 2001. In de komende jaren 2010, 2011 en 2012 is weer een verhoogde activiteit op de zon te verwachten met een toename van het poollicht.

Het noorderlicht en de Lofoten

Om het noorderlicht goed te kunnen zien heb je een donkere en heldere hemel nodig. Het aardmagnetisch veld rond de aarde zorgt er voor dat de geladen deeltjes in een cirkel rond de polen de atmosfeer binnen dringen. Deze cirkel loopt o.a. precies boven de Lofoten.

De Lofoten bieden de beste voorwaarden ter wereld om het noorderlicht waar te nemen.